wyszukiwanie recenzji - kliknij jednocześnie ctrl + F



 Wracamy z akcją JUNIOR KRYTYK!

W sekcji JUNIOR KRYTYK  znajdziecie recenzje autorstwa Junior Dziennikarzy. Nasi recenzenci - w wieku 7-18 lat - wydają swoją opinię na temat książek, filmów, gier komputerowych, gier planszowych, przedstawień teatralnych, albumów muzycznych i wszystkiego, co tylko pojawiło się w ich głowach. 


 



 Każdy może zostać Junior Krytykiem 

W akcji JUNIOR KRYTYK  móże wziąć udział każdy uczeń - od szkoły podstawowej do średniej, który lubi wyrażać swoją opinię. Każda recenzja jest dobra! Właśnie dlatego WRACAMY Z AKCJĄ JUNIOR KRYTYK! Natknęliście się na ciekawy film, interesującą książkę czy wciągającą grę planszową lub komputerową, a może uczestniczyliście w niezwykłym wydarzeniu kulturalnym? Napiszcie recenzję i wyślijcie ją na adres: kontakt@juniormedia.pl


 W razie potrzeby poproś o pomoc! 

Jeśli będziesz potrzebował pomocy z pisaniem recenzji, poproś o pomoc rodziców, Twojego nauczyciela od polskiego albo opiekuna gazetki szkolnej. Na pewno z przyjemnością sprawdzą Twój tekst i udzielą wskazówek. W dodatku zawsze możesz sprawdzić jak robili to inni, czytając recenzję już opublikowane w serwisie w zakładce "junior krytyk", dostępnej na stronie: http://www.juniormedia.pl/junior-krytyk/ksiazka 


 Co można zyskać w akcji Junior Krytyk? 

1) Twoja recenzja w serwisie juniormedia.pl 

2) Dla wytrwałych: zestaw gadżetów Junior Media i CERTYFIKAT JUNIOR KRYTYKA

3) Dodatkowe punkty na konto swojej szkoły w rankingu #juniorlab (za każdą recenzję +3 pkt.)


Patroni akcji:  

                 




„Wiedźmin” – dla tych, którzy wierzą w zmory.

Andrzej Sapkowski zadebiutował w czasopiśmie „Fantastyka” swoim pierwszym opowiadaniem o przygodach najsłynniejszego wiedźmina Geralta z Rivii. Tekst został doceniony zarówno przez krytyków jak i czytelników, co zapoczątkowało sagę o wiedźminie. Dzisiaj książki o Geralcie znają wszyscy ludzie na świecie.

Co świadczy o jej popularności?

Po pierwsze dynamiczna, ciekawa fabuła pełna tajemnic i zagadek, z których część zostaje rozwiązana, inne natomiast czytelnik musi sam sobie dopowiedzieć.

Po drugie, na uwagę zasługuje fantastyczny świat stworzony przez Sapkowskiego pełen strzyg, smoków oraz Dopplerów, dzierzb, z których wiele inspirowanych jest mitologią słowiańską, tak słabo dziś znaną.

Po trzecie, sam główny bohater jest osobą nietuzinkową i skąplikowaną. Z jednej strony nieczuły, pozbawiony skrupułów zabójca potworów, z drugiej ulegający wdziękom kobiecym namiętny kochanek, z trzeciej wierny przyjaciel i opiekun, a przede wszystkim samotnik pogardzany przez społeczeństwo.

Po czwarte zaś, o atrakcyjności cyklu świadczą przygody wiedźmina i jego kompanów, a także losy najbardziej zagadkowej postaci w książce – Ciri.

Dla tych, którzy w książkach szukają niesamowitych przeżyć, wartkiej akcji oraz oderwania od rzeczywistości, z czystym sumieniem mogę polecić sagę o wiedźminie Andrzeja Sapkowskiego.

Piotr Subocz Gimnazjum nr. 12 im. Stanisława Lema w Szczecinie.




Magiczna szkoła Dumbledore’a

Autorką powieści '''' Harry Potter i Kamień Filozoficzny '''' jest J.K. Rowling, a ilustratorką była Mary Grandpre. Przetłumaczył ją na język polski Andrzej Polkowski, wersję okładki opracował Jacek Pietrzyński. Książka należy do gatunku literatury fantastycznej i opowiada o przeróżnych przygodach czarodzieja Harrego Pottera. Abstrakcyjny narrator w ciekawy sposób kreuje świat przedstawiony, opisuje wiele tajemniczych historii w krainie magii i czarów.

Początek akcji rozgrywa się na terenie Anglii, a reszta powieści w szkole dla czarodziejów- Hogwarcie, który znajduje się w nieokreślonej czasoprzestrzeni. Głównym bohaterem jest Harry Potter- syn sławnych czarodziejów, których zamordował czarnoksiężnik Voldemort, a jego naznaczył znakiem w postaci blizny na czole. Harry był drobnym chłopcem. Miał czarne włosy, chudziutką buzię i zielone oczy, a na nosie nosił okulary. Był wychowywany przez ciotkę Petunię i wujka Vernona, z którymi mieszkał w Anglii w ich domu przy Privet Drive 4. Pokój Harry’ego mieścił się w małej komórce, był ciasny i zakurzony. Przez dziesięć lat zamykano tam młodego zakompleksionego chłopca. W jedenaste urodziny Harry otrzymuje jednak tajemniczy list i z początkiem roku szkolnego zaczyna naukę w Hogwarcie. Zaprzyjaźnia się z gajowym Hagridem. Chłopiec zawsze może na niego liczyć, podobnie jak Rona – czarodzieja z Hogwartu. Ten przyjacielski krąg dopełnia Hermiona – ambitna dziewczyna, która stała się najlepszą koleżanką Harry’ego. Dzięki swym przyjaciołom Harry pokonał wiele kryzysowych sytuacji, bez tej trójki nie dokonałby tak wiele. W szkole magii odkrywa tajemnicę swojego dzieciństwa. Tam też uczy się magii i czarów, tam uczy się, jak być dobrym człowiekiem i dobrym czarodziejem.

Uważam, że warto przeczytać tę książkę, która jest pełna przygód, czarów i niespodzianek. Niecodzienna szkoła Dumbledore’a odkrywa przed czytelnikiem wiele tajemnic. Czytając tę powieść, możemy przenieść się w zaczarowany świat, poznać młodych adeptów sztuki czarodziejskiej, odrywając się od szarej codzienności.

Patrycja Fular



KAMIL LEO

Powieść fantastyczna „Harry Potter i Kamień Filozoficzny”

W marcu zmuszony byłem (przez swoją polonistkę!) poświęcić swój czas na przeczytanie lektury pt. „Harry Potter i Kamień Filozoficzny”. Napisała ją J. K. Rowling. Ponieważ była to powieść fantastyczna, a ja nie lubię fantastyki, dlatego ciężko było mi się do niej zabrać.

Jednak zaraz po przeczytaniu pierwszych rozdziałów zmieniłem zdanie, gdyż wartka akcja, ciekawi bohaterowie oraz wiele niesamowitych wydarzeń w szkole magii zaciekawiło mnie i zachęciło do dalszego czytania. Szybka zmiana czasoprzestrzeni oraz łatwość w jej pokonywaniu to coś, co mnie fascynuje.

Autorka napisała tę książkę w nowoczesny sposób, tworząc bohaterów podobnych do nas wiekiem, problemami, zainteresowaniami. Harry, Ron, Hermiona trafili do umysłów wielu młodych ludzi żyjących w XXI wieku. Stwarzając ciekawych bohaterów i układając elementy wartkiej akcji, Rowling doprowadziła do szaleństwa swoich fanów na całym świecie. Wszyscy wielbiciele przygód Harry’ego z napięciem oczekiwali wydania kolejnych części tej powieści. Po przeczytaniu pierwszego tomu, nie dziwi mnie taka postawa. To jest niesamowita książka! Polecam ją każdemu, kto obejrzał film pt: „Harry Potter i Kamień Filozoficzny”, ponieważ zawiera dużo więcej wątków, rozwija wyobraźnię i sprawia, że nie można się od niej oderwać! Chociaż nie jestem fanem tego gatunku, bardzo chętnie poznam dalsze losy bohaterów w następnych częściach powieści.




„Sherlock Holmes. Pies Baskerville’ów”

Sherlock Holmes to jedna z najbardziej znanych postaci detektywów na świecie. Stał się on za sprawą książek Arthura Conana Doyle’a bohaterem wielu gier komputerowych, komiksów, seriali, a także filmów. Jest on uznawany wraz ze swoją fajką, czapką w kratkę oraz lupą za symbol logicznego myślenia, odwagi i dążenia do sprawiedliwości.

Książka pt.„Pies Baskerville’ów” opowiada o śledztwie prowadzonym przez owego detektywa. Pewnego dnia do jego biura przychodzi doktor Mortimer, który był bliskim przyjacielem niedawno zmarłego Sir Charlesa Baskerville’a. Bohater stwierdził, iż powodem śmierci denata był zawał serca, lecz z takim przypadkiem nie przychodziłby do najlepszego detektywa na świecie.Tajemnicze, według niego,byłyślady łap ogromnego psa, które zauważył obok ciała zmarłego. Zaniepokojony tym, opowiedział Sherlockowi i jego najlepszemu przyjacielowi legendę o tymże zwierzęciu, które jest przyczyną śmierci wszystkich związanych z rodem Baskerville’ów. Doktor Mortimer prosi Sherlocka o pomoc, gdyż właśnie przybył do Anglii Sir Henry Baskervill – ostatni z rodu Baskerville’ów.

Książka, o której piszę, jest doskonałym przykładem powieści detektywistycznej. Nie jest zbyt obszerna, ale potrafi bardzo szybko wciągnąć i zaintrygować, a to za sprawą ciekawie prowadzonej narracji,świetnie skonstruowanej fabule i prostemu językowi, dzięki czemu szybko i przyjemnie się ją czyta. Ogromne wrażenie wywarły na mnieniektóre doskonałe opisy miejsc, choćby klimatyczne, spowite mgłami wrzosowiska Devonu. Obraz ten wywołuje dreszczyk i pozwala poczuć tamtejszą atmosferę.

Powieść składa się z listów pisanych przez Watsona do Holmesa oraz pamiętników, dzięki czemu książka nabiera nieco charakteru dziennikarskiego. Opisywane wydarzenia tak szybko następują jedno po drugim, że akcja nabiera niesłychanego tempa.

Reasumując, książka pt. „Pies Baskerville’ów” autorstwa Artura Conana Doyle’a jest warta polecenia, a co więcej - jest to utwór, który zaciekawi czytelników o różnych spektrach zainteresowań. Moim zdaniem warto przyjrzeć się najsłynniejszemu detektywowi na świecie, który potrafi rozwikłać najtrudniejszą zagadkę. Książka, dzięki swojej fabule i niezwykłej narracji, „wciągnie” nas do świata XIX - wiecznej Anglii i łatwo się z niego nie wydostaniemy.

Oskar Stachowski

Klasa 3e

Gimnazjum nr 12 im. Stanisława Lema w Szczecinie




"Gol!" to książka napisana przez Roberta Rigb¢ego, na podstawie filmu, o tym samym tytule. Co ciekawe zazwyczaj ekranizacje są kręcone na podstawie książki, w tym przypadku było odwrotnie. Plusem, jest to, że żaden wątek nie został pominięty.

Książka opowiada historię młodego Meksykanina – Santiago Muneza. Bohater marzy, aby profesjonalnie grać w piłkę, w dobrym klubie światowym. Mieszka wraz ze swoją rodziną w Los Angeles. Jest bardzo dobrym młodym człowiekiem, który prowadzi aktywne i pracowite życie. Strzyże trawniki bogatym ludziom oraz pracuje na zmywaku w chińskiej restauracji. W wolnych chwilach poświęca się swojej pasji – grze w piłkę nożną. Gra w lokalnej drużynie i jest w niej najlepszy.

Pewnego dnia, podczas jednego z meczów, zostaje zauważony przez byłego piłkarza Newcastle United i zostaje zaproszony na testy do Anglii. Wydawałoby się, że jego marzenia się spełniły. Jednak wyjazd do Anglii nie jest taki prosty. Problemem są pieniądze na wyjazd, całkowity brak akceptacji tego pomysłu przez ojca Santiago. Według ojca, który skrzywdzony wcześniej, nieufny do świata, najlepszym wyjściem jest ciężka praca fizyczna. Choć nie umie okazywać uczuć, jest dobrym człowiekiem. Sprzymierzeńcem młodego piłkarza, staje się babcia, która pomaga mu zdobyć pieniądze na wyjazd.

Marzenia się spełniają. Dociera do Europy i zaczyna trenować z rezerwami drużyny. Tutaj jednak zauważa agresywność gry, a jego umiejętności techniczne, nie mają tak dużego znaczenia. Niczym się nie wyróżnia od pozostałych. Jednak cały czas walczy i dąży do doskonałości. Nie zrażają go porażki, wciąż pragnie grać jak najlepiej.

Robert Rigby pokazuje drogę młodego człowieka od zera do bohatera. Przy okazji ujawnia futbolowy świat, który nie jest taki wspaniały kolorowy, jak widzimy w telewizji i na okładkach czasopism.

Santiago był twardym zawodnikiem, odnalazł się w tym.

Polecam serdecznie tę pozycję, a później obejrzenie filmu.

Julia Dziczkiewicz



„Oceany i morza” to jedna z książek z serii „Geografia praktyczna”. Jest to praca zbiorowa, wydana została przez wydawnictwo MD Monika Duda.

Opisane są w niej najpierw w formie tabeli wszystkie oceany , łącznie powierzchnią, średnią głębokością i morzami jakie do nich wpadają. Następnie opisane są strefy oceaniczne i dno oceaniczne. Wyjaśnione jest w niej co to są prądy morskie, fale i pływy oraz rafy koralowe. Dalej w sposób bardziej szczegółowy opisane są oceany i najważniejsze morza np. Morze Śródziemne, Morze Karaibskie, Morze Arabskie czy Morze Czarne. Jest tam wiele ciekawostek, o których nie miałam pojęcia. Na samym końcu jest o znaczeniu mórz i oceanów i jest praktyczny słowniczek, wyjaśniający najważniejsze pojęcia.

Książka jest bardzo ciekawa, zwłaszcza, jeśli ktoś, tak jak ja, interesuje się geografią. Polecam ją każdemu, kto lubi dowiadywać się nowych rzeczy.

Katarzyna Blicharczyk



„Justyna Kowalczyk - królowa śniegu” to książka autorstwa Bogdana Chruścickiego. Wydana została w Krakowie w 2014 roku przez Wydawnictwo Otwarte.

Autor książki to wielki pasjonat narciarstwa i chyba dlatego zdecydował się napisać książkę o naszej polskiej, wybitnej biegaczce na nartach. Opisuje w niej karierę sportową i życie prywatne Justyny. Używa do tego często sportowych sloganów, pisze jak komentator, dlatego nie widząc, ale tylko czytając , widzimy wszystko co się dzieje często w głowie.

Książka jest bardzo ciekawa, o ile lubi ktoś tematykę sportową. Dla osób nielubiących może być chwilami nudnawa, bo zawiera wiele szczegółowych opisów zawodów, w jakich biegaczka brała udział. Według mnie za bardzo szczegółowo. Czytając, omijałam pewne fragmenty, bo były nudne.

W książce jest dużo fotografii na papierze kredowym, co wzbudza zainteresowanie. Jest też sporo tabelek z wynikami sportowymi, mapki tras biegowych i wiele innych statystycznych informacji.

Żeby ocenić, trzeba przeczytać, do czego szczerze zachęcam.

Katarzyna Blicharczyk




„Brzydula - pamiętnik” to książka autorstwa aktorki Julii Kamińskiej. W 2009 roku grała ona rolę Uli Cieplak w serialu pt. „Brzydula”. Prowadziła w nim szczery pamiętnik i pisała swoje myśli.

Książka powstała już po zakończeniu zdjęć i po emisji w telewizji . Jest napisana z uwagi na dużą popularność tego serialu. Jest to pamiętnik napisany w bardzo barwny i fajnym językiem. Szybko się go czyta, zwłaszcza jeśli ktoś oglądał serial i zna wszystkie postacie. Ula opowiada o swojej miłości do szefa Marka, pisze o swoich rozterkach, o problemach a wszystko nawiązuje do akcji serialu. Jest tam duża dawka humoru, ale zdarzają się chwile smutne i ponure.

Pamiętnik zaczyna się w momencie podjęcia starań o pracę w domu mody, aż do przemiany Uli z brzydkiej, zakompleksionej , nieśmiałej dziewczyny z Rysiowa w piękną, przebojową kobietę. Tylko mądrość została Uli bez zmian, bo czy brzydka, czy ładna to nadal najmądrzejsza w domu i pracy! Szkoda, że nie ma dalszej części, gdy Ula jest już ładna, bo chyba w serialu dalej prowadziła pamiętnik, ale nie mam pewności. Na pewno pamiętnik kończy się, gdy ładna po przemianie wkracza do firmy i robi wielką furorę. Dla mnie jest to ulubiony odcinek.

„Brzydula - pamiętnik” to pełne humoru zapiski i refleksje głównej bohaterki. Nawet nie oglądając serialu można sobie w głowie wymyślić Ulę i dobrze wiedzieć jaka ona jest. A jej nie można nie lubić, no chyba, że ktoś jest chory z zazdrości.

Katarzyna Blicharczyk



Recenzja książki „Ania z Zielonego Wzgórza”

  Moją ulubioną książką, którą niedawno przeczytałam jest „Ania z Zielonego Wzgórza”. Jej autorką jest Lucy Maud Montgomery.

  Opowiada o młodej sierocie o niezwykle trudnym charakterze. Dwoje starszych ludzi przez pomyłkę adoptowali Anię zamiast chłopa. Od momentu przybycia do ich domu dziewczynka popełnia wiele błędów, ale szybko się poprawia.

Jej najlepszą przyjaciółką jest Diana Barry. Diana ma kruczoczarne włosy i jest dosyć wysoka. Ania zaś ma rude włosy i jest bardzo chudą dziewczynką. Dobrze się uczy i zamierza zostać nauczycielką. Dostaje wyróżnienie, lecz rezygnuje z nauki na uczelni, by opiekować się Marylą. Świadczy to tym, że wydoroślała. Stała się bardziej rozważna i mniej gadatliwa. Dzięki przysłudze Gilberta, Ania mogła uczyć w szkole w Avonlea.

  Jest jeszcze kilka książek o przygodach Ani. Są wśród nich: „Ania z Avonlea”, „Ania na uniwersytecie” i „Ania z Szumiących Topoli”.

  Wszystkie opowieści są cudowne, lecz „Ania z Zielonego Wzgórza” jest najbliższa mojemu sercu.

Małgorzata Gądek

Redakcja gazetki WRÓBELEK